Tour de France: Etappe 5 Crozes-Hermitage – Buisson

Tour de France: Etappe 5 Crozes-Hermitage – Buisson

We zitten ondertussen aan de helft van onze Tour de France en we konden al enkele legendarische wijngaarden bedwingen waaronder Vertus, Chablis, Crozes-Hermitage en de duizelingwekkende hoogtes in Côte Roannaise.
Elke Tour heeft echter zijn apotheose en is enkel weggelegd voor de mannen met klimmersbenen. Tijd om ons team even op de proef te stellen want we rijden richting de mythische Col de la Madeleine, meer bepaald de regio er net voor. Vaison-La-Romaine alwaar we kennis maken met een oude bekende: Vincent Rochette van Domaine Roche-Audran. Benieuwd naar de vorige etappes, of wil je nog even weten hoe we onze winnaars kiezen voor deze Tour de France? Je kan alles nog eens nalezen via onze blog…

Etappe 5: Crozes-Hermitage – Buisson

Overnachten en wakker worden met zicht op de Hermitage, het geeft een mens toch kippenvel. De avond eindigde met een groot vuurwerk en een ware beleving voor neus en smaakpapillen. Die Hermitage ‘Les Diognières’ heeft ons toch allemaal eens stil gekregen. Syrah op wereldniveau! Het doet ons deugd om te zien dat we toch echt al veel diversiteit hebben mogen proeven en dat elk domein tot nog toe zijn eigen specialiteit heeft. Waar we ons in het begin mochten onderdompelen in de wereld van Chardonnay, ging het nadien enkel over Gamay, en dus gisteren over Syrah en Marsanne. Vandaag is een etappe waar ik enorm heb naar uitgekeken. Vincent Rochette is al sinds het begin een trouwe vriend aan huis. Al van het prille begin was ik verliefd op de eigenzinnige en unieke stijl die hij hier jaar na jaar uit de mouwen schudt.



Maar eerst nog een tochtje van zo’n 120km langs de Gard en het kan niet symbolischer want hoe dichter we naderen richting de Vaucluse hoe meer wielrenners we tegenkomen. Het brengt meteen de discussie op gang over de huidige trui-dragers en wie aan de eindmeet nog kans zal maken om op het podium te staan. Het moet daar ergens zijn gebeurd dat we een afslag hebben gemist, of zou het toch een listige zet geweest zijn van onze bestuurder, maar voor we het weten zijn we reeds voorbij onze afslag en moeten we een eindje omrijden. Toevallig loopt die omweg linea recta door een volgende klepper in het wijnlandschap: Vacqueyras. Het water komt ons al in de mond en het verlangen wordt met de minuut groter om zelf ook zo’n heerlijk glas Grenache te mogen degusteren. Toch wel een druif die de laatste tijd beetje aan populariteit heeft ingeboet. Dit heeft vooral te maken met de intense alcoholische impressie die deze druif kan hebben en het gebrek aan frisheid wanneer je als wijnbouwer niet goed luistert naar deze druif en de verkeerde momenten van snoeit en plukt. Jammer, want op een mooi terroir blijft het echt een zeer pure en elegante druif.


Domaine Roche-Audran

We parkeren onze mobilhome op de oprit van dit domein op het plateau van Buisson. Dit is een kleine gemeente net buiten Vaison La Romaine en valt sinds enkele jaren ook onder deze appellatie. Het ligt op een boogscheut van een wellicht veel gekender wijndorp, namelijk op 30km van Châteauneuf-du-Pape. Vooraleer we mogen proeven neemt Vincent ons mee de heuvel op om met trots zijn nieuwe aanplant te tonen. Hier op dit steile perceel is er plaats voor nieuwe stokken Grenache en het met grote keien bedekte perceel is echt wel een godsgeschenk voor een wijnmaker: geïsoleerd van buren, een rijke ondergrond, een mooie zonnige expositie waar een Zuiders briesje af en toe komt opzetten. Mocht ik in een volgend leven mogen terugkeren als wijnstok, lijkt dit me een ideale locatie om mijn dagen te slijten. De naam van dit perceel is dan ook omgedoopt tot ‘La Rouge’. Dit is een verwijzing naar de moeilijkheidsgraad van een skipiste. Laat ons hopen dat hier minder ledematen breken tijdens de vele oogsten die hier zullen volgen!



Het is een drukke dag hier op het domein, en dat is eigenlijk elke dag zo want Vincent staat erop dat het volledige domein (zo’n 25ha) op een maniakale manier verzorgd wordt. Hij zweert bij de biodynamische principes in de wijnbouw die zijn oorsprong kennen in het Steiner principe. Hiervoor kweekt hij zelf kruiden op een perceel dat op 1000m hoogte ligt. Deze kruiden dienen als basis voor diverse preparaten. De bedoeling is om extra energie en voeding te geven aan de wijnstokken om ze zo productiever, energieker en beter te maken met een pure expressie van terroir en typiciteit van de druif en bodem. Dat is het ultieme streefdoel voor Vincent. En om dit te kunnen bereiken moet je dus elke dag heel veel handwerk verrichten en blijven controleren. En is het ook enorm belangrijk dat de totale omgeving op deze manier wordt behandeld. Van lavendelvelden, over bijenkasten in een totale isolatie omgeven door bos zorgen echt voor de perfecte balans in een totaal ecosysteem.

We staan er bij en kijken er naar en of je er nu in gelooft of niet, we worden allen meegezogen in dit hele verhaal en ergens geloof ik ook wel dat natuurelementen invloed hebben op de plant en de bodem. Als je de impact ziet van eb en vloed, en de maan. Het geeft alleszins voer voor discussie, maar belangrijk is vooral wat we in de fles krijgen…

Truidragers

Nog zo een leuke constante tijdens onze reis is de Franse gastronomie en gastvrijheid. We mogen aanschuiven aan een keurig gedekte tafel, de zon schijnt volop en de BBQ is aangestoken met oude wijnranken. Ik hoor al enkele worsten sissen en knetteren op het vuur. De reis is al halfweg, hadden we maar meer tijd…

We starten met een nieuwigheid op het domein. Voor het eerst maken ze hier een Rosé. En wat voor één! De kleur is lichtroze met een zeer mooi boeket vers jong rood fruit en wat een mooie zuren en strakke aanzet. De fles is leeg in minder dan een kwartier, en wij willen meer! Maar helaas moeten we zuinig zijn met deze wijn, want de oplage is beperkt tot 600 flessen. Niet getreurd want Vincent had al een paar stalen klaargezet van de nieuwe jaargangen. Voor de witte wijnen heb je twee cuvées: Tradition en César. De eerste start met een frisse aanzet met een loepzuivere stijl met een beetje venkel, verse bloemen en mooie zuren. César daarentegen mag je al gerust iets stevig tegenover zetten. Prachtig hoe de houtimpressie snijdt door de vettigheid en de zuren van de wijn. Het is een heel complex glas, zeker nadat deze even openstaat en dan net iets weeldiger overkomt. Alweer een schot in de roos. Het bevestigt opnieuw dat hij elk jaar in wit het niveau en de elegantie nog steeds weet op te trekken. Beide wijnen komen perfect tot uiting met een stukje verse geitenkaas van een lokale boer waar Vincent mee samenwerkt.

We zijn meer dan opgewarmd vandaag, de stevige klim en de vele wielrenners die we zagen deze ochtend, de wandeling door de wijngaard ‘La Rouge’ en op de eerste rij zien hoe hij zijn preparaten voorbereid voor de wijngaarden, dit zou op zich al een perfect bezoek kunnen zijn. En dan komt de kers, de slagroom, de snoepjes en de chocoladesaus. Tijd om ons te wagen aan die heerlijke Grenache!

Ook hier zijn er twee verschillende wijnen te vinden: Tradition en César. En ook hier is het verschil duidelijk met een zeer frisse, krokante rode basiswijn die zelfs lichtjes gekoeld zeker tot zijn recht komt. De César is een pak serieuzer en je voelt en proeft de intensiteit van de wijngaarden en het vat. Heel mooi hoe al dit geweld toch zo zacht en verfijnd proeft. Het vlees smelt samen met deze prachtige wijn weg op de tong. Ik hoor al enkele engeltjes vliegen rond ons hoofd. De lyrische woorden vliegen ronduit over tafel en niemand merkt dat Vincent even van tafel is verdwenen om terug te komen met een karaf en wat wijn in. De glazen worden gevuld en we worden dus op de proef gesteld door de meester zelf. De intens diepe kleur valt op met een typische kersenrode rand. De tranen zijn vrij dik dus er zit best wel wat alcohol in deze wijn. De neus is uitnodigend en zeer discreet in het begin met wat framboos, Szechuan peper, een tikje bosaardbei en na walsen een explosie van verse kruiden zoals rozemarijn, salie en tijm en zeer subtiel en duidelijk kwalitatief hout. Zou het kunnen? We gaan even proeven. De aanzet is stevig, maar dat bedoel ik vooral omdat je zo zoveel over je heen krijgt: kruidigheid, opbouwende zuren, een mooie houtcomponent en dan een zeer lang uitgerekte finale met vlezige tannines en een complex harmonieus boeket van vers rood en zwart fruit maken deze wijn zo mooi af.
Ja, ik weet welke wijn dit is…


Drie jaar geleden waren we hier ook op bezoek, en wel met een bijzondere missie. Voor ons 15-jarig bestaan maakten we met 6 wijnmakers een unieke kist. Het project was zeer eenvoudig, maak een éénmalige wijn voor ons: uniek in oplage, met je eigen autochtone druiven en stijl, en met het potentieel om je beste wijn ooit te zijn. Vincent is al sinds het prille begin deel van onze Vitis Vin familie en was dan ook zeer gecharmeerd met deze kans. Hij maakte voor ons een geweldige klapper van 80-jaar oude stokken Grenache, afkomstig van het perceel net naast ‘La Rouge’. De naam va de wijn is ‘Dreaming Awake’. Een hommage aan de filosofie en levenswijsheid van deze man. En een bewijs dat dromen zeker nog kan en moet! Het was even geleden dat ik deze wijn zelf nog kon proeven. Reminder aan mezelf: als we terugkomen in België, deze wijn moet en zal ik hebben in mijn wijnkelder. Want deze wijn zal in de toekomst één van de mooiste zijn die ik ooit zal geproefd hebben. Met een diepe buiging en met een nieuwe gele trui verlaten we dit magnifieke domein. Vincent, je bent een genie.



Meet the winemaker

Elke week kan je in een kort interview ook meer te weten komen over de mens achter de wijnmaker. We stellen enkele persoonlijke, ludieke vragen en deze kan je volgen in deze wekelijkse rubriek. Maak kennis met Vincent Rocchette.

Gerelateerde posts