Tour de France: Etappe 6 Buisson – Luberon

Tour de France: Etappe 6 Buisson – Luberon

Week na week kan je onze reis volgen doorheen de Franse wijngaarden. Op stap met een mobilhome doorkruisen we dit prachtige land op zoek naar geschikte truidragers die deze editie 2021 zullen kleuren als waardige kampioenen.
Het is voor ons de ideale manier om jullie kennis te laten maken met enkele gloednieuwe wijnmakers in ons gamma, alsook een vertrouwd weerzien met enkele oude bekenden.

Op het einde van de reis zullen we drie winnaars hebben: de gele trui voor de beste wijn, de witte trui voor de beste nieuwkomer en de bolletjestrui voor de hoogst gelegen wijngaard. Bij elk bezoek zal ons proefpanel aandachtig een unanieme winnaar naar voren schuiven en stellen we ook enkele pittige wijnvragen die je kan bekijken in onze wekelijkse column: Meet the Winemaker. We zitten vandaag al over halfweg en konden al een paar ongelofelijk sterke wijnen proeven die Parijs zonder probleem zouden halen. Vandaag in etappe 6 nemen we jullie mee naar de Luberon. Maak kennis met Romain Dol.

Etappe 6: Buisson – Luberon

Toen we deze reis begonnen leek het ons een fantastische, makkelijke en leuke opdracht : rijden van domein tot domein, proeven, even in de kelder kijken en voetjes onder tafel en genieten. Maar wie had gedacht dat we deze reis en vooral zijn aartsmoeilijke opdracht zo hadden kunnen onderschatten. De avond ervoor zaten we nog te dineren met zicht op de flanken van de mythische Hermitage : mijn eigen droom-wijngaarden waar ik als klein kind al zat te dagdromen van reuzen die er leefden, van ongelofelijke wezens en een magisch land. De middag nadien leek het even of we in een andere droomwereld waren toen we de ‘Dreaming Awake’ mochten proeven en het bezoek is er eentje die de hele rit nog regelmatig kippenvel en een glimlach op mijn gezicht weet te brengen.

Zijn filosofie, waarbij het volledige ecosysteem zo perfect in balans ligt en waarbij bijna akelig veel aandacht wordt besteed aan eigen kruiden, extracties en preparaten om de plant meer energie te geven. Het opent onze ogen en het legt het debat over het nut of de onzin van biodynamische wijnbouw weer volledig open en bloot op tafel.


De rit naar onze volgende bestemming zou gerust kunnen doorgaan als een tijdrit in de Tour de France : heuvelachtig, maar met lange uitgestrekte autostrades met af en toe een verraderlijke bocht die het ritme er net genoeg uithaalt en vals plat met een pittige finale. En die finale is vooral qua uitzicht adembenemend. Het lijkt wel een schilderij met de eerste heuvels van het Massif van de Luberon op de achtergrond. Het is voor iedereen de eerste keer dat we dit domein zullen bezoeken en de goesting is dan ook enorm groot.

Het verhaal van Romain Dol is een klassiek verhaal waarbij hij in 2014 in de voetsporen van zijn vader is getreden. Met respect voor traditie, maar met een mooie zak vol bagage, kennis en ervaring die hij heeft opgedaan op andere domeinen begint hij op dat moment aan zijn eigen avontuur. Je ziet en voelt in elk verhaal dat familie en respect belangrijk zijn voor Romain, en dat hij enorm dankbaar is dat hij hierdoor een mooie kans heeft gekregen om hier dit project te kunnen lanceren. Maar anderzijds heeft hij ook heel veel ambitie en nieuwe visies om het anders te doen.

Als we tussen de wijngaarden wandelen valt het ons meteen op dat je hier een stijlbreuk hebt in het snoeien. Aan de ene kant heb je een prachtige wijngaard met oude knoesten en mooie volle struiken die uitbulken van de energie. Anderzijds heb je een systeem met dubbele drager en wijnranken die geleidt worden langs een soort V-vorm. Nog voor ik het kan vragen geeft Romain zelf al het antwoord. Al generaties is de familie ook bezig met het telen van tafeldruiven en die worden gekweekt op een hele andere manier. Dit geeft meer rendement, meer zon en dus ook een iets makkelijker te telen variëteit die bestand is tegen zowat alle ziektes. Hij blijft dit vooral doen om in sommige jaren van extreme klimaatomstandigheden de plant beter te begrijpen en zo ook iets preciezer te werk te kunnen gaan in zijn wijngaarden. Sommige problemen los je nu eenmaal makkelijker op als je ze al even kan uittesten op een dummie…



Een ding is zeker: een wijn van dit niveau die bezorgt ieder van ons emoties die het normale overstijgen en we zijn zo dankbaar dat we dit moment samen konden beleven.

Florent Vanderstuyft, Sommelier Restaurant Oak*

Zowat elke druif die je in deze regio mag aanplanten kan je hier terugvinden. De ranken staan kriskras door elkaar en dat op een plateau dat is omgedoopt tot ’terres de safres’. Deze recente rotsformaties zijn zeer rijk aan mineralen en jonge fossielen en zo de perfecte basis voor frisse, minerale wijnen. Een zacht briesje luidt de dagelijkse intrede in van de ‘Mistral’ en meteen snap je waarom deze wijnen telkens uitblinken in zuren, spanning en fruit.

In de kelder werkt Romain vrij klassiek met een vinificatie die doorgaans zal starten in betonnen cuves om zo het sap en het fruit maximaal tot hun recht te laten komen en de tannines en bitters perfect te doen versmelten in het verhaal.
De installaties en kelder liggen er piekfijn en zeer hygiënisch bij. Het viel me tijdens de wandeling ook al op dat Romain af en toe even stopte met praten en vlug even wat takken weghaalde van een bepaalde plant, of net alles een beetje op zijn plaats stak. Hou dit domein de komende jaren in de gaten, want je voelt aan elk miniscuul detail dat zijn droom en verhaal hier nog niet volledig zijn geschreven.


Truidragers

De zon is stilaan zijn laatste kracht aan het bundelen voor deze dag en het is voor ons dan ook de hoogste tijd om ons degustatieboekje boven te halen en te starten met het aperitief. Hier heb ik al de hele dag naar uitgekeken. Terres de Safres Blanc is voor mij één van die wijnen die ik zo vaak naar huis meeneem als afsluiter van een lange werkdag. Het doet net hetgeen waarvoor je een fles wijn zou kopen. Elke slok is verfrissend met mooie zuren en perfect in balans, maar door de geniale blend is elke slok toch weer een ander verhaal en zal je merken dat iedere druif zijn eigen rol speelt op een ander moment. Niet verwonderlijk met al die verschillende druivensoorten en mix qua terroir. De andere witte wijnen zijn voor mij een zeer aangename verrassing . Hierbij merk je zeer duidelijk de hand van de wijnmaker en worden de wijnen plots een pak serieuzer en complexer, vettig zonder lomp of stug te zijn. De tapenade van zwarte olijven, de gedroogde charcuterie, nee, die vormen geen gevaar om teveel power te bieden tegenover Amo Blanco en Les Soucas. En dat die laatste wijn kan verouderen bewijst Romain door een fles uit 2016 voor ons te karaferen. Wat een lengte, wat een finesse en wat een schitterend glas wijn!



Het is dan ook meestal even bekomen en terug milderen tijdens zo een degustatie omdat de overgang van vol, stevig wit naar sappig rood soms moeilijk te verteren valt, maar hier op dit domein mogen we proeven van hun nieuwste telg : Landolfi, een leuke hippe fles die het verhaal vertelt zoals iedereen in Amerika ‘Uncle Sam’ wel kent of al ooit van gehoord heeft, maar die niemand al gezien heeft. Deze wijn is een bizarre mix tussen een gekoelde rode wijn, een rosé met power, een witte fruitige terrasdrinker en een krachtpatser. Alles in één en zo verdomd lekker. Ik kijk even rond en zie één voor één hoe de ogen van mijn reisgenoten beginnen te fonkelen. En meteen ook een welverdiende nieuwe witte trui! Deze wijn is volgens de ‘hamburger-methode’ gemaakt en dus in verschillende lagen opgebouwd : van de Syrah worden de volledige trossen gebruikt en van de Cinsault en Grenache enkel de ontsteelde trossen. Het enige nadeel van deze knaller is de beperkte oplage. Omdat het de allereerste keer is dat deze wijn op de markt komt, is er wat voorzichtigheid ingebouwd en hierdoor zullen we slechts 600 flessen kunnen krijgen in België.

Meet the Winemaker


Deze fles laten we alleszins niet aan ons passeren en terwijl we het vlees horen sissen aan het open vuur blikken we terug op alweer een geweldige dag. Een nieuwe gele trui bij Roche-Audran, en nu deze fantastische nieuwkomer. Het talent, de visie en het besef dat deze man in de toekomst enkel nog maar beter zal worden is een understatement. Bij zijn rode wijnen is het keer op keer genieten van de balans, de elegantie en fijnheid qua stijl. Waar we bij Terres de Safres Rouge nog volop rood fruit en viooltjes smaken, is de Amo Roujo een streling op de tong vol zuiderse kruiden, olijf en rijp rood bosfruit, steengoede wijnen van een geweldige wijnmaker. Ontdek zijn volledige verhaal in onze column ‘Meet the Winemaker’.

Gerelateerde posts